Tivoli

Dames en heren... ik heb het licht gezien. Het voelt alsof ik jaren heb gezocht naar de bril die op mijn neus stond. Maar nu weet ik het weer: Ik ben een herboren bassist.

Het heeft lang geduurd. Ik moest de liedjes die mij leuk lijken om live te bassen eerst zelf gaan zitten 'uitvinden' en schrijven. Maar gisteren, in poptempel Tivoli, was het dan zo ver. Eindelijk kon ik een optreden beginnen op de manier van mijn dromen. Als een kale, witte Phil Lynott (en een beetje Lemmy goes Disco) maar goed... daar ging ik... van boem boem boeboeboem: Je danst zoals je in bed bent.

Dit zijn de momenten dat je vergeet dat je dood gaat. Dit is medicijn.

(Alle teksten van de cd 'Open deuren naar geluk' waaronder het liedje 'Medicijn' staan hier)