Anton Geesink

Beelden die ik wil bewaren, maar niet gefotografeerd heb, hou ik vaak bij me in de vorm van een tekening.

Ik heb Anton Geesink, letterlijk en figuurlijk een van de grootste Utrechters, maar twee keer gezien.

Een keer zittend in het park. Een boom van een man op een bankje.

En gisteren. Dood in zijn kist in zijn dojo, in zijn sportschool 'Anton Geesink' in de Anton Geesinkstraat. Mijn zoontje judoot op die school. Ik was dan ook met hem.

Het had iets onverwacht ontroerends. De gevelde boom in een van de grootste kisten die ik ooit heb gezien. In donkerblauw pak. Omringd door vier oude judoka's. Ik heb er geen verstand van, maar volgens mij waren het hele hoge. Met rood-witte banden. Een had dacht ik een rode.

Strijdbaar en kwetsbaar tegelijk.

Wachters met hoog water en op de blote voeten op de heilige mat.