OVER Mondo Leone Deluxe
DOOR Leon Verdonschot
Spits
11 december 2006
Een lied voor Leon
"Een kinderfeestje voor volwassenen, kerst zonder hypocrisie."
Afgelopen zaterdagavond leek het er op dat het nog wel een tijdje gaat duren voor we een nieuw kabinet hebben. Bush overwoog zijn Irakstrategie, in Rusland ging opnieuw een kliniek in vlammen op en op tv zeikte Henkjan Smits een puber af.
Ondertussen stond in muziekcentrum Vredenburg in Utrecht een kale man met een sikje op een podium, en hij zong liedjes en toonde filmpjes over alles wat zijn leven de moeite waard maakte. Zonder publiciteit had die man, jij was het, de zaal uitverkocht.
En de bezoekers, ze lachten, ze huilden en klapten bij die liedjes over een graffito van Jimi Hendrix op een boerderij nabij Geldermalsen (Zaltbommel red.) – volgens jou een “daad van romantisch verzet”. En bij die ode aan je afgeragde basgitaar en je lievelingsbassist Herbie Flowers. Onbekend bij het grote publiek, zoals dat veelal gaat bij bassisten.
Maar niet bij jou. De zoon van de boer bleek in de zaal te zitten, net als Herbie Flowers, en ze mochten allemaal het podium op, waar de 68-jarige Flowers met een gelukzalige grijns zijn legendarische baslijn uit Lou Reeds: Walk on the Wild Side speelde. Alle sterren van je leven waren ook de sterren in je show. Er bestaan boekhandels vol werken over zingeving, maar die van jou maakte je in twee volstrekt cynismeloze uren volstrekt duidelijk.
Niet dat je een blije eikel bent, of een softie – nou ja, een beetje misschien, maar iedereen wist wat je bedoelde toen je zong over autorijden met je zoontje en zei dat het soms te snel ging.
De aanwezigen verlieten de zaal met een tasje vol cadeautjes, onder meer een peer uit de boomgaard van de boer met Jimi Hendrixgraffito. Een kinderfeestje voor volwassenen, kerst zonder hypocrisie.
Thuis draaide ik Takkekerst, de antikerstcd van Sjaak Bral. En hoorde een nummer dat op jou volstrekt niet van toepassing is. “Kwam je liefde tekort / Nou, dan maar hopen dat het beter wordt.”
