Doodmoe word ik er van, misschien herken je het. Maar als ik de deur uitga denk ik na tien meter... had ik nou de deur afgesloten? Ik loop terug, check... ja. De deur is op slot. Draai me om en na tien meter denk ik... had ik nou?
Ik denk dat ik dat gewoon te vaak gedacht heb. En dat er nu een olifantenpaadje in mijn hersens is ingesleten. Een gedachtengang is gemaakt en mijn gedachten volgen onwillekeurig die weg.
Daar slaat de foto met de penslotsleutel in mijn hand op. Dat is ook een manier om die 'gewoonte-gedachte' te neutraliseren. Als je de deur uitgaat en de deur afsluit, hou dan de sleutel in de hand. Als je na tien meter denkt (net als ik): Heb ik nou de deur afgesloten? Kijk dan naar je hand. Als je daar de goede sleutel ziet dan heb je de deur inderdaad afgesloten.
Wat ook helpt, bij mij dan, is mijn Ezelsbruggetje-liedje zingen.
En dan nu een echte officiële ezelsbrug: S, D, L. Solo. Duo. Legio. (Of single, double, lots.) Spar. Den. Lariks.
Drie soorten naaldbomen.
Een spar heeft enkele naalden, bij een den staan ze twee aan twee en bij een lariks zijn het bosjes. Dit heb ik ooit geleerd toen ik nog landschapsarchitectuur studeerde en dat is mij daadwerkelijk, veel later, van pas gekomen.