Voer wachtwoord in om verder te gaan:
Mijn lief en ik waren een paar dagen naar Maastricht. Een vriend had gezegd dat er in de buurt van het station een café-restaurant was waar je lekker kon eten. Wij gingen daar lunchen. Ik bestelde 'Spek met ei'.
Ik weet niet waarom Limburgers 'Spek met ei' zeggen. Ik ben er zelf van huis uit een en volgens mij is het 'Ei met spek', maar goed. Ik bestelde 'Spek met ei' en kreeg iets dat ik nog heb nooit gehad.
Ik heb er later een tekening van gemaakt:

Dit is het bovenaanzicht. Je zag helemaal geen spek. Het waren twee op elkaar gestapelde sneetjes brood met daar bovenop twee gebakken eieren.
Er stak een plakje kaas uit tussen de sneetjes.
Daar zat ook het spek.
Heb ik écht nog nooit gehad.
En ik vond dit zó grappig. Het smaakte ook anders.
Dus heb ik twee dagen later mijn lief overgehaald om daar weer te gaan lunchen en ik bestelde weer 'Spek met ei'. Uiteraard.
Mezelf verheugend op deze bijzondere constructie.
En ik kreeg:

Dit.
Ja... dat kan ik zelf ook.
Je ziet gewoon wat je krijgt.
Dit is een opsomming van feiten.
Maar dat eerste geval van 'Spek met ei' is een verhaal.
Met een verrassing er in. Héél belangrijk bij een verhaal. Je weet niet precies wat je gaat krijgen.
Bij sommige dingen, zoals basgitaar spelen of andere zaken waarbij je in een soort 'groove' komt, is het belangrijk dat het repeteert. Vandaar mijn werkje 'Hetzelfde'. Maar verhalen die moeten nou juist niet die hele tijd hetzelfde zijn. Lekker dansen is ook geen verhaal. Zoals ik iemand op een begrafenis heel mooi heb horen zeggen: 'Je danst niet ergens naartoe.'
Zoiets houdt mij dan - inmiddels terug in Utrecht - bezig. Dat iemand mij kan verrassen met een gebakken ei! Dat vind ik geweldig. Het is ook een fantastisch voorbeeld van wat een verhaal nou eigenlijk is. Of een ontwerp. Daar wilde ik graag een foto van hebben. Dus heb ik na zitten denken op welke dag ik die bijzondere versie van 'Spek met ei' nou heb gekregen en ben precies een week later, hopend dat dan dezelfde kok kookt, met de trein van Utrecht naar Maastricht gegaan. Om een foto te maken van twee gebakken eieren dus.
Ik heb wel gekkere dingen gedaan.
Qua gekke dingen... ik begeleid mezelf ook in dit filmpje. Maar dat zie je zo.
