Zou deze vrouw er in het echt zo uit hebben gezien? Was er wel een vrouw in het echt? Of is het beeld samengesteld uit afbeeldingen van verschillende personen. Of pure fantasie? Dat laatste denk ik niet. Ik denk dat er goed naar echte mensen is gekeken. Is zij een ideaalbeeld? Zij is wel op een keurige en algemene manier 'mooi'.
Mij valt wel op dat op bij klassieke beelden de voeten altijd heel erg op elkaar lijken. Er zitten geen rare, lelijke voeten of kromme tenen bij. Zouden ze toen stand-ins hebben gehad? Denk ik wel. Voet-modellen.
'Klassieke voet'
'Klassieke voet'
'Klassieke voet', alledrie (aan verschillende beelden uiteraard) in een zaal in een museum in Reims
De meeste mensen hebben helemaal geen mooie voeten. En toen vast ook niet. De hak spant in mijn ogen de kroon. Dat is wat mij betreft het lelijkste lichaamsdeel. Zo'n eeltige stomp.
Als de mens de kroon op de schepping is, waarom is dit dan allemaal zo bonkig, scheef en knokig?
Bij al die lelijkheid zit voor mij een beetje een probleem. Omdat voeten eigenlijk altijd verstopt zijn in schoenen ben ik (ik heb iets met verstopte zaken) van nature benieuwd naar hoe ze er dan uitzien. En 's zomers zijn ze vaak open en bloot en heb ik de neiging om te kijken en - nieuwsgierigheid heeft zo zijn nadelen - ik heb daar eigenlijk altijd spijt van. In het allerbeste geval zijn ze wel ok. Dat deel ik dan met Plien van Plien en Bianca: 'Close the toes' zegt zij.
Baby-voetjes daarentegen zijn bijna altijd gelijkmatig en schattig. Maar baby-schoenen zijn dan weer een soort van vormeloze dingen. Ik denk wel eens, als we opgroeien worden de schoenen steeds mooier en de voeten steeds lelijker. Zit daar een wijsheid of metafoor in? Kan dat het begin van een liedje zijn?
Bij 'Kapitein Tasos' was de situatie waarin ik mij bevond het begin van het muziekje. De melodie was een soort filmmuziek bij wat ik zag. In die zin was de muziek niet zozeer een vlucht als wel een manier om het leven te hanteren. Als ik een koptelefoon op zou zetten en hardrock was gaan spelen met de gordijnen dicht dan is het meer een vlucht.
Zo zou je dat misschien ook bij verhalen kunnen zien. Fictie is een vlucht de wereld van het verhaal in. Dan kun je bijvoorbeeld een wereld van chocola maken. Documentaire maakt een verhaal van de feiten in de wereld om je heen. Dan maak je chocola van de wereld. Het een is niet beter of slechter dan het ander. De vormen zijn anders. En kunnen andere dingen.