Voer wachtwoord in om verder te gaan:

Yours truly, links, 21, net in Toontje lager
Welkom in de onderlaag van BOX. Als je terugwil naar de bovenwereld dan klik op het 'boxje' onderaan.
Nu gaat het over wat die vriend heeft gezegd en wat tot 'Zelfhulpliedjes' heeft geleid.
Wat zoeken we allemaal? Succes! Maar wat is dat? En is dat maakbaar?
In deze hoogtijdagen van het kapitalisme wordt vaak gedacht dat je succes - als je dat hebt - zelf verdient hebt. De andere kant van die gevaarlijke gedachte is dan dat mislukking ook aan jou zelf te wijten is. In het boek 'Outliers' (Uitblinkers) toont Malcolm Gladwell aan dat dat maar zeer de vraag is. Je omstandigheden en het tijdsgewricht doen er heel erg toe. Daar heb ik een voorbeeld van uit eigen 'doos'. Van Gladwell komt trouwens ook de theorie dat het 10.000 uur kost om heel goed te worden in iets.
Precies 10.000... dat weet ik niet. Het kost zeker heel veel tijd en toewijding. Maar niet alleen dat zou ik zeggen. Je moet ook talent hebben. En als je talent hebt dan merk je dat je door oefenen vooruit gaat. Dan word je beloond. Over talent vind je op een andere verstopte plek ook meer. Als je geen talent hebt dan is die 10.000 uur een hel.
Ik was 20, studeerde in Wageningen toen ik duizenden uren op de basgitaar had gemaakt. Toontje Lager kwam uit Wageningen. Er kwam een vacature voor bassist. Ik was op het goede moment op de goede plek.
Toen ik (in de jaren 80 dus, tijdens de eerste Nederpop-golf) in Toontje Lager kwam te spelen (dat is dat beroemd zijn waar die vriend het over had) dacht ik dat een droom uitkwam.

Yours truly in Toontje Lager, nu rechts
Maar ik voelde me een eigenlijk een aapje.
Ik hou van echte baspartijen (zie HETZELFDE) maar als ik een mooi 'riffje' had bedacht dan werd dat te dominant gevonden en overgenomen door een synthesizer. En dan speelde ik weer 'boem beboem' (à la Stiekem Gedanst, je hoort daar mijn voorganger Huub op de bas, Huub is daar heel anders in, die bedacht zijn baspartijen niet eens zelf). Als wij een optreden deden was het (in het begin, toen ik er in kwam) steevast uitverkocht. Als wij goed speelden was iedereen enthousiast. Als wij slecht speelden was iedereen enthousiast. Mensen vierden hun eigen feestje. Het maakte geen zak uit wat ik deed. Ik ben dan wel een bassist, maar ik heb geen achtergrondkarakter. Ik ben geen schemerlamp.
Dit is niet mijn soort succes. Er zijn er genoeg die hiervoor zouden tekenen. Maar ik niet. Ik ben er niet uitgestapt. Had gekund, ik hoor hier niet. Ik heb later een dagboek gevonden waarin ik schrijf 'zolang als ik iets leer blijf ik'. Maar toch.
Wat doe je dan?
Je... doet wat je kan.

