
Herbie Flowers tijdens de opnamesessies voor de CD 'JIJ'
Aahhh. Herbie is dood.
Ik kwam met Herbie Flowers in contact toen ik een oude basgitaar had gekocht. De eigenaar, Barry Baxendale, een beroepsmuzikant uit Engeland, was overleden. En hij had deze Fender Precision uit 1964 (de enige basgitaar waar hij zijn leven lang op had gespeeld) nagelaten.
Volgens Barry's zoon Neale was de 'claim to fame' van zijn vader dat hij basles gegeven had aan iemand die misschien wel de beroemdste baspartij ter wereld zou maken: Herbie Flowers. En dan hebben we het over de glijdende baslijn(-en, want het zijn er twee) van 'Walk on the Wild Side'.
Dit ben ik - het zal ook eens niet - gaan uitzoeken.
Dit leidde tot een tamelijk hilarisch interview bij Herbie thuis. In Ditchling, in de buurt van Bristol. Ik vroeg onder andere: 'What do you like most about playing the bass?' en het antwoord was: 'Well... it is easy.'
Herbie (die ook bij Bowie heeft gespeeld, hij was echt een fenomeen) baste in zijn huisje ook 'Ei van Leon', op film.

Later was hij speciale gast tijdens 'Mondo Leone Deluxe' toen ik de 40e verjaardag van mijn basgitaar vierde in de grote zaal van Vredenburg.

Met zijn enige basgitaar.
Een 'Lake Placid Blue' Fender Jazz bas, die hij in 1959 gekocht heeft. Waarvan Fender zei: 'Dat kan niet, toen maakten wij deze bassen nog niet.' Maar Herbie zei: 'Ik weet het zeker, bij Manny's in New York.' Het blijkt een prototype te zijn.
Alle 'Lake Placid Blue' Fender Jazz bassen zijn trouwens met de jaren mintgroen geworden. Behalve die van hem en die van John Entwistle van The Who. Die bleven blauw.

Herbie's portret voor op de CD
Hij baste op mijn vijfde CD 'JIJ'.

En hij speelde in de band tijdens de 'Grande Finale' van het schatgraafavontuur. Links zit hij terwijl ik Flori de Beierse aannemer een wat ze in Zuid Afrika 'Dikke Drukkie' noemen geef.
Het was een absolute eer om met hem te spelen.
Typisch Herbie is dat hij op een gegeven moment tegen mij zei. Je zult maar Herbie Flowers heten. Dat is toch geen artiestennaam?
Maar het is het wel.
Toen we zijn ticket gingen kopen moest hij zijn naam geven. En hij heet Brian.
Heette.
Goede laatste reis Herbie.